ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΑΩ

Ως γνωστών τα παιδία αν και όπως έχω ξαναπεί είναι εντελώς μαλακισμένα, περιέργως διατηρούν μια εσωτερική απόκρυφη γνώση περί του κόσμου. Και αυτή δεν είναι άλλη απ’ τη γνώση και βαθειά κατανόηση ότι τα πράγματα εκεί έξω, δηλαδή αυτό που ονομάζουν χλευαστικά «ο κόσμος των μεγάλων» είναι σκατά και απόσκατα. Έτσι κουρνιάζουν στις μητρικές τους φτερούγες αρνούμενα με πείσμα να απογαλακτιστούν, θέλοντας να διατηρήσουν όσο γίνεται περισσότερο την παιδική αθωότητα και ξενοιασιά. Αλλά δεν μένουν μόνον εκεί. Πάνε και ένα βήμα παραπέρα.

Τι; Σπανακόρυζο;;; Φάκινγκ ΝΟ

Τι; Φρικασέ;;; Φάκινγκ ΝΟ

Τι; Σιναγρίδα λαδορίγανη;;;; Νταμπλ φάκινγκ ΝΟΟΟΟΟ

Σε μια ηρωική και απέλπιδα προσπάθεια να μη μεγαλώσουν ποτέ, ως σαν ένας άλλος αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σταυρώνουν τα χέρια, σουφρώνουν τα φρύδια, σφίγγουν τα χείλια και αρνούνται να φάνε οτιδήποτε. Ντάξει μπορεί να μην είναι οτιδήποτε, πάντως αποστρέφονται οτιδήποτε έχει πράσινο χρώμα και φυτρώνει στη γη, οτιδήποτε κάποια στιγμή περπάταγε ή κολύμπαγε και είχε ζωή, οτιδήποτε δεν φτιάχνεται από τα συστατικά που φτιάχνονται τα αποσμητικά μπάνιου, τα προφυλακτικά και το τέζα και έχουν ονόματα αβορίγηνα, όπως πχ το ινοσινικό και γουανιλικό δινατριο ή η μαλτοδεξτρινόνη και τέλος πάντων οτιδήποτε που έχει κάποια άλφα θρεπτική αξία. Και κάπου εδώ υπόσχομαι πως δεν θα ξαναχρησιμοποιήσω το «οτιδήποτε» για τα επόμενα τρία άρθρα.

Μοναδικός σύμμαχος στη προσπάθεια τους αυτή, κάποια υποκατάστατα του αληθινού φαγητού, όπως οι σοκολάτες τα γαριδάκια και οι καραμέλες, που καταναλώνουν μετά μανίας σε μια προσπάθεια να ανακουφίσουν τους φριχτούς πόνους στο στομάχι τους, που πλέον κάνει σαν πλυντήριο ρούχων που πλένει χαλίκια, αλλά και σε μια προσπάθεια να επιβραδύνουν και αν είναι δυνατόν να σταματήσουν εντελώς, λόγο των χιλιάδων συντηρητικών, την ανάπτυξη τους. Σοφία φίλε μου!
Τι και αν η μανούλα τρέχει από λαϊκή σε λαϊκή, για να διασφαλίσει μια υγιεινή διατροφή για τον μικρό της. Τι και αν του τάζει λαγούς με πετραχήλια ή πέφτει στα γόνατα και εκλιπαρεί ή επικαλείται τον μπαμπούλα. Όχι αυτά έχουν καταλάβει τη πλεκτάνη από γεννησιμιού τους και δεν πέφτουν στη παγίδα του «φάε να μεγαλώσεις».

Παρένθεσης. Δεν ξέρω αν έπεσες και συ στη λούμπα του «φάε να μεγαλώσεις» αλλά πλέον αθροίζοντας τα πλεονεκτήματα και τις παροχές που είχες ως μικρός και που σταδιακά έχασες μεγαλώνοντας ,θα έχεις αναγνωρίσει πως σαν επιχείρημα, ε πώς να το κάνουμε, δεν έστεκε και πολύ. Δηλαδή αν το κοιτάξεις κατάματα, πρόκειται για απειλή. Δηλαδή σου λέει «κάνε κάτι και θα δεις μετά τι χειρότερα που θα ναι». Τι;;;;; Τώρα πως γίνεται μια απειλή να χρησιμοποιείται για να σε προτρέψει να κάνεις κάτι, είναι σχήμα οξύμωρο που λέμε. Πάντως στατιστικές μελέτες που μόλις έβγαλα απ το κεφάλι μου, έχουν δείξει πως παιδιά τα οποία ασπάστηκαν αυτό το επιχείρημα και έτρωγαν το φαγητό τους, μεγαλώνοντας έκαναν πράγματα που γνώριζαν ότι θα μετανιώσουν, όπως ψήφισαν αυτούς που ήξεραν ότι θα τους γαμήσουν, πήραν δάνεια ενώ ήξεραν πως δεν θα έχουν να τα πληρώσουν, πήραν ακριβό αυτοκίνητο και μετά τους έτρωγε η αγωνία μήπως τους το τρακάρει κανείς, χώρισαν μια καλή κοπέλα για να τα φτιάξουν με ένα ξέκωλο, που στην συνέχεια παντρεύτηκαν και στη συνέχεια έκαναν και παιδιά μαζί της και στη συνέχεια τους έλεγαν φάε να μεγαλώσεις. Ωπ! άθελά μου μόλις σου εξήγησα και πως η αρρώστια αυτή καταφέρνει και διαιωνίζεται ανά τον κόσμο
και ωπ! άθελά μου είμαι και πολύ γαμάτος. Τέλος παρένθεσης.

Και αφού όλες οι μέθοδοι έχουν αποτύχει να κάνουν τα παιδιά να φάνε και κει που οι θυσίες φαίνεται πως αρχίζουν να πιάνουν τόπο και ο πόλεμος να κερδίζεται απ’ τη στρατιά των νάνων, μια νέα παράμετρος έρχεται να διαταράξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες. Σε ένα σκοτεινό καταγώγι ενός παιδότοπου στο Μόναχο, μια κλειστή σέχτα πεφωτισμένων γονέων που εργάζονταν στην Μπάγιερ, σκέφτεται να πράξει το αδιανόητο. Απάνθρωπα και ενάντια σε κάθε νόμο διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα χρησιμοποιήσουν τα ίδια τα όπλα των παιδιών για να κερδίσουν το πλεονέκτημα. Ναι για να πετύχουν, θα προσθέσουν στη φαρέτρα με τα δόλια κόλπα τους ακόμα και τα παραμύθια.

Τα παραμύθια φίλε μου! Τα παραμύθια που ως σκοπό είχαν να διατυπώνουν με τρόπο προσιτό στη παιδική νοημοσύνη ηθικές, πολιτικές και κοινωνικές εμπειρίες, τα οποία διασκεδάζοντας θα έκαναν τα παιδιά να μάθουν αποστάγματα της λαϊκής σοφίας και θα κατάφερναν να διεγείρουν το μυαλό και τη φαντασία, όλα αυτά θα κονιορτοποιηθούν και θα συμπτυχτούν σε ένα φάρμακο με το όνομα «φάε και θα σου λέω παραμύθι». Και έτσι δημιουργήθηκε το πανίσχυρο φάρμακο το οποίο θα έκανε ακόμα και τη γενετήσια αυτή γνώση των παιδιών για το κόσμο να ξεχαστεί και να τα καταστήσει πλέον πραγματικά, εντελώς μαλακισμένα. ΓΚΕΙΜ ΟΒΕΡ.

Για ιστορικούς λόγους να αναφέρω, πως στη συνέχεια και αφού είδαν τη μεγάλη επιτυχία που είχε αυτό το φάρμακο όσο αναφορά το φαγητό, δημιουργήθηκε και ένα σκεύασμα που καταπολεμά την άρνηση των παιδιών να κοιμηθούν, που και αυτό πηγάζει απ’ τη θέληση των παιδιών να ζήσουν όσο πιο πολύ σαν παιδιά και καταχωρήθηκε στις λίστες φαρμάκων με το όνομα «κοιμήσου και θα σου λέω παραμύθι». Αν δεν κάνω λάθος, που δεν παίζει τέτοια περίπτωση, και τα δύο συνταγογραφούνται και καλύπτονται απ’ το ΙΚΑ.

Ντροπή κύριοι.