Σε τούτη τη ζωή είναι πολλά αυτά που μου τη δίνουν στα νεύρα. Είναι τόσα πολλά που μερικά δεν τα έχω ανακαλύψει ακόμα αλλά φταίνε σίγουρα αυτά όταν κάποια βράδια κλαίω μόνος μου στο κρεβάτι αγκαλιά με το ένα μπουκάλι ουίσκι και ένα γεμάτο τασάκι και δεν ξέρω το γιατί. Αλλά ένα από αυτά μου τη δίνει πιο πολύ από όλα. Ένα είναι που προκαλεί τον χούλκ να ξυπνήσει μέσα μου και να τα γαμήσει όλα. Για να καταλάβεις μου τη δίνει πιο πολύ και
Απ τον Αυτιά
Απ τον ήχο του τροχού στον οδοντίατρο
Απ την ένεση στην ουρήθρα
Απ το να ξεδιαλέγεις τις φακές φορώντας γάντια του μποξ
Απ κακό σπυρί στο κώλο
Απ το πόνο όταν χτυπάς το δάχτυλο του ποδιού σε κάποια γωνία
Και αυτό δεν είναι άλλο από τον άνθρωπο. Για χάρη ευκολίας θα περιοριστούμε στον άνθρωπο που έτυχε να γεννηθεί σε αυτό το μέρος του πλανήτη που κάποιοι λένε Ελλάδα.
Ξέρεις δεν είναι ότι τον μισώ, δεν είναι ότι τον σιχαίνομαι, απλά να μωρέ, κάποιες φορές σκέφτομαι τι θα μπορούσε να κάνει και τι δυνατότητες έχει και μετά βλέπω γύρω μου και θέλω να του χτυπήσω το κεφάλι σε κάτι αιχμηρό μέχρι να βγάλει αίμα. Να σου δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις.
Έχεις κάνει το σκατό σου παξιμάδι για πέντε χρόνια και έχεις κρατήσει κάποιες οικονομίες στην άκρη. Και λες ήρθε η ώρα. Ήρθε η ώρα να πάρεις αυτή τη μπέμπα που πάντα ήθελες και να πετάξεις επιτέλους το σαράβαλο που σου χει φάει τη ζωή. Πας στην αντιπροσωπία τα σκας χοντρά και το παραγγέλνεις. Όμως εσένα στο πούστο σου τα λεφτά αφού ξέρεις ότι σε λίγο καιρό θα οδηγάς και θα σαι άρχοντας. Θα στρίβεις το τιμόνι και θα στρίβει, θα πατάς φρένο και θα σταματάει, θα μαρσάρεις και θα ξηλώνεις άσφαλτο. Με λίγα λόγια το αμάξι γαμεί και δέρνει.
Και να που έρχεται η πολυπόθητη ημέρα που εσύ κάθεσαι πίσω απ το τιμόνι και ακούς τα πληθώρα άλογα να χλιμιντρίζουν κάτω απ το καπό έτοιμα να σου προσφέρουν ατελείωτη ηδονή. Και τότε πατάς γκάζι όμως το αμάξι αντί να εκτοξευτεί μπροστά με τη ταχύτητα του φωτός και την κάρμινα μπουράνα να παίζει στη διαπασών, αυτό αρχίζει να ξεροβήχει και να ξερνάει, να τρίζει και να δονείτε λες και είναι ο καρβουνιάρης σε πενήντα τις εκατό ανηφόρα. Τι διάλο αλλιώς τα έλεγε στη διαφήμιση. Βγάζεις τα μπακαλοτεύτερα και αρχίζεις να διαβάζεις. Εκατόν εβδομήντα άλογα, μηδέν- εκατό σε επτάμιση δεύτερα, τελική διακόσια τριάντα χιλιόμετρα. Ναι έχει όλα τα εχέγγυα για να είναι ένα γαμάτο αμάξι αλλά στην πράξη είναι το ίδιο σκατά με το παλιό σαραβαλάκι σου. Ε δεν σου έρχεται να το βάψεις μπλε και το ρίξεις στη θάλασσα;
Έτσι και ο άνθρωπος. Κάθεται και καυχιέται για το πόσο έξυπνος και γαμάτος είναι αλλά ξεχνά πως στην πραγματικότητα είναι ένας μαλάκας και μισός. Φίλτατε αν δεν το χεις καταλάβει η ανθρώπινη διανόηση τη σήμερον ημέρα καταπιάνεται με θέματα όπως τι ωραίο είναι το μαλλί σου/παντελόνι/παπούτσι/κινητό/αμάξι, τι πούτσα έφαγε η χ ομάδα, που πήγες χθες το βράδυ, τι κάνεις με την γκόμενα/γκόμενο και φτάνει στο ζενίθ με κανένα χιλιοειπωμένο ανέκδοτο ή καμιά ειρωνική ατάκα για κάποιον. Μετά σιγή την οποία μετά από κανά τέταρτο σπάει το γνωστό ΑΥΤΑΑΑΑΑΑ χαχαχαχαχα…..Και κει τελειώνει η ιστορία.
Τι αυτά γαμώ το καντηλάκι σου; Δηλαδή εξάντλησες όλα τα θέματα και δεν έχεις τι άλλο να πεις, κουράστηκες απ τη βαριά συζήτηση και τη πολύ σκέψη και είπες λίγο να το ελαφρύνεις; Πες μου και μένα να το καταλάβω δηλαδής. Σε απασχολούν όλα τα υπόλοιπα και για αυτά θέλεις να συζητήσουμε αλλά πχ για τη ανεργία δεν έχεις να πεις τίποτα. Ή ξέρω γω για το αν υπάρχει θεός ή αν τα παιδιά μεγαλώνουν με σωστές βάσεις ή ξέρω γω οτιδήποτε ρε πούστη μου που ξεπερνάει το ας πούμε καμιά βλακεία να περάσει η ώρα.
Και στο περιθώριο αυτού αποφασίζεις να ψηφίσεις Πασοκ ή ΝΔ και δεν ξέρεις το γιατί, δηλώνεις χριστιανός επειδή έτσι σου είπαν, ψάχνεις το άλλο σου μισό ενώ δεν έχεις βρει ούτε καν το δικό σου και όταν χωρίζεις πάντα φταίει ο άλλο/η, αποκτάς σκυλιά και παιδιά και δεν ξέρεις τι να τα κάνεις, απορρίπτεις γνώμες άλλων πολύ απλά επειδή δεν σου κάθονται καλά, κράζεις το κάθε τι χωρίς να ξέρεις γιατί το κάνεις και φυσικά χωρίς να έχεις κάτι να αντιπροτείνεις, ακολουθείς ήθη και έθιμα που σου πλασάρουν ως δικά σου και πολλά άλλα.
Γιατί τα μόνα σοβαρά θέματα που πραγματικά σε απασχολούν είναι το πως θα φας, και το πως θα γαμήσεις και στο ενδιάμεσο κάνεις κάτι να περάσει η ώρα. Και μη γυρίσεις να μου πεις για τα λεφτά που πρέπει να βγάλεις, το σπίτι που πρέπει να πάρεις και όλα αυτά με τα οποία ασχολείσαι κάθε μέρα ένεκα νοήμων άνθρωπος με μυαλό. Απλά το να τρως και να γαμάς στις μέρες μας έχει γίνει πιο πολύπλοκο και αυτό είναι όλο. Σοβαρά. Κοίταξε το λίγο και θα το δείς.
Την κάνω τώρα γιατί είναι η ώρα που κάνω προσευχή……
Φίλε Κοντοτζέ
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμπορεύομαι και συμπληρώνω
με βγάζει απ' τα ρούχα μου
με κάνει έξω φρενών
με κάνει θηρίο
με κάνει μπαλόνι
με κάνει μπαρούτι
με κάνει πυρ και μανία
με κάνει Τούρκο
με χτυπάει στα νεύρα
μου ανάβει τα αίματα
μου ανάβει τα λαμπάκια
μου ανεβάζει την πίεση
μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι
μου δίνει στα νεύρα
μου τη σπάει
και μένα ο άνθρωπος, είναι το ποιο ελεεινό μικρόβιο, πιο άθλιο και από την μαύρη πανώλη τον τύφο τον κίτρινο πυρετό του σύμπαντος. Καταπιάνεται να μαζεύει χαρτάκια ( ούτε καν αυτοκόλλητα ) με φωτογραφίες νεκρών ή μνημείων ή έργων τέχνης-με μια γραμμή υδατογραφήμματος κάπου ανάμεσα- και για αυτήν την συλλογή μπορεί άνετα να πυροβολήσει τον αδερφό του ανάμεσα στα μάτια και να φτύσει στο πτώμα του σαν τον Τζακ Νίκολσον.Είναι τόσο αηδιαστικός αυτός ο άνθρωπος που αυτά τα χαρτάκια είναι όλα ίδια που αν αλλάξεις ένα με δύο άλλα που έχουν το ίδιο άθροισμα δεν τρέχει μια, μικρός με τα πανίνι διαφορετικά τα θυμάμαι,Επίσης υπάρχουν κάποια μαγαζιά να τα πω καταστήματα να τα πώ οίκους πως να τα πώ? που σου φιλούν αυτά τα χαρτάκια με το αζημίωτο και όποτε χρειαστείς σου τα δίνουν και καλά πίσω, επίσης άμα δεν έχεις χαρτάκια αλλά φοράς κουστούμι είσαι ξυρισμένος και μυρίζεις dolce cabana ακόμα και από το διάστημα, κάλλιστα σου δίνουν αρκετά χαρτάκια και στα πέρνουν μετά λίγα λίγα και σιγά σιγά πίσω, και εσύ γκρινιάζεις , γκρινιάζεις , γκρινιάζεις ,γκρινιάζεις ,γκρινιάζεις
γκρινιάζεις
γκρινιάζεις
γκρινιάζεις
γκρινιάζεις
γκρινιάζεις
και κάπου εδώ πεθαίνεις και σου πέρνουν την συλλογή
ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ ΜΑΛΑΚΑ
πρώτη φορά που δεν θα μπορέσω να κακοσχολιάσω ούτε για να σας τη σπάσω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ απολύτως...
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΑΛΑΚΑ
Κι εγώ συμφωνώ!Μμμμμ!!!Για να μάθεις!
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχα "Καλή Νεράιδα" νομίζω οτι γνωριζόμαστε απο κάπου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα "Καλή Νεράιδα";;;; Απο τους χαρακτήρες του βαλιτσακίου της φρουτοπίας το εμπνεύστηκες;;;
Υπογραφή:
Ο Ανώνυμος Κακός Λύκος (ναι ναι ναι απο τη κοκκινοσκουπίτσα).
Πως γίνεται η καλή νεράιδα να γνωρίζετε με τον κακό λύκο.? Κάτι δεν πάει καλά... Από οτι μου έλεγε η γιαγιά μου ο κακός λύκος είχε φάει την γιαγιά της κοκκινοσκουφίτσας και παρολίγον και την ίδια, επ ουδενί όμως δεν υπήρχε νεράιδα στο παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας, Αρα ο λύκος μας λεει μαμακίες και έχει βάλει στο μενού του μάλλον να φάει την καλή νεράιδα... μυρίζομαι παγίδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάποιος δεν έμαθε καλά το παραμύθι του μου φαίνεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠιθανολογώ πως πρόκειται για άνθρωπο ο οποίος δεν αντιμετώπισε ποτές προβλήματα στο φαί και στον ύπνο, προβλήματα τα οποία όταν εμφανιστούν σε νεαρή ηλικία, ενδείκνυται για να αντιμετωπιστούν, η χρόνια χορήγηση μεγάλων δόσεων παραμυθιών.
Είστε γελασμένοι και ανιστόριτοι. Έχω δει ταινία στην οποία συμπρωταγωνιστούν ο Κακός ο Λύκος και η Καλή Νεράιδα. Παραγωγός και σκηνοθέτης ήταν ο TINTO BRAS. Θα έβαζα και σχετικό link αλλά μπορεί να διαβάζουν και μικρά παιδιά...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην υγειά σας κύριοι